پارک خور دبی (Creek Park Dubai)

پارک خور (به عربی: حَدیقَه اَلخَور) یکی از جاذبه های گردشگری شهر دبی می باشد. این پارک با طولی برابر ۲٫۶ کیلومتر در امتداد نهر دبی و در حد فاصل دو پل المکتوم و القرهود در بخش “بر دبی” قرار گرفته است.

این پارک با قسمت های متنوع و مختلف برای سنین و سلیقه های متفاوت به یکی از نقاط دیدنی و  ییلاقی دبی تبدیل شده است. همچنین این پارک محل مناسبی برای بچه ها می باشد زیرا علاوه بر سرزمین عجایب که در مجاورت این پارک قرار گرفته است، شهر بچه ها ( Children’s City Dubai) نیز در داخل پارک می باشد.شهر بچه ها که در ورودی شماره ۱ پارک قرار گرفته است اولین شهر آموزشی کودکان امارات متحده عربی می باشد،  این مجموعه به کودکان بین ۲ و ۱۵ سال اختصاص دارد. شهر بچه ها مکانی است که کودکان در آن به پژوهش، اکتشاف و بازی می پردازند. همچنین کودکان در این شهر با دنیایی که در آن زندگی می کنند بیشتر آشنا می شوند.قابل توجه است که در این مجموعه موزه ای نیز برای کودکان در نظر گرفته شده است که دیدن از آن برای کودکان شما بسیار آموزنده خواهد بود.از دیگر تفریحات جالب این پارک می توان به نمایش دلفین ها نیز اشاره کرد. در این مکان دلفین ها و شیر های آبی نمایش های متفاوتی را انجام می دهند که دیدن آن برای تمام سنین جالب خواهد بود.

تور دبی برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید

خانه شیخ سعید(Sheikh Saeed’s House)

خانه شیخ سعید آل مکتوم (به عربی: بیت الشیخ سعید آل مکتوم) یکی از مکان‌های تاریخی و جاذبه های گردشگری شهر دبی می باشد. این خانه در زمان حکومت شیخ مکتوم بن حشر آل مکتوم در سال ۱۸۹۶ میلادی ساخته شده است و تا پایان دوره حکومت شیخ سعید آل مکتوم که در سال ۱۹۵۸ میلادی فوت کرده‌، مَقر حکومت شهر دبی بوده‌ است. همچنین مجلس امارات نیز در این خانه برگزار می شده که در آن تصمیمات مهم مملکتی گرفته می شده است.

خانه شیخ سعید نزدیک دهانهٔ خور دبی و در کنار تونل شندغه قرار گرفته است. در ساخت این خانه از معماری خانه‌های قدیم ایران در ناحیه کویر و جنوب ایران الهام گرفته شده‌ است، همچنین از مواد اولیهٔ به کار رفته در ساخت این خانه می توان به آهک و ساروج اشاره کرد.خانه شیخ سعید از یک حیاط بزرگ تشکیل شده است، که این حیاط به پنج بخش مستقل برای زندگی پنج خانواده تقسیم شده است. هر بخش شامل یک ایوان، مهمان‌خانه و تعدادی اتاق می‌باشد. بادگیرها، درب‌ها و پنجره‌های کنده‌کاری‌شده، نورگیرهای مشبک چوبی و گچی همه و همه تصویرگر خانه‌های قدیمی دبی می‌باشند.خانه شیخ سعید در حدود ۳۶۰۰ متر مربع می‌باشد و در سال ۱۹۸۶ میلادی توسط شهرداری دبی بازسازی شده است و هم‌ اکنون موزهٔ ملی، اسکناس و عکس‌های تاریخی از شهر دبی و همچنین موزهٔ عکس‌هایی از خانوادهٔ حکمرانان شهر دبی می باشد. درب تمام اتاق های این خانه به روی حیاط زیبای آن باز می شوند. این اتاق ها با فرش، اثاثیه و تصاویری زیبا تزیین شده و چشم انداز طبقۀ بالای آن منظره زیبایی از خور دبی را در زیر پاهایتان قرار می دهد.خانه شیخ سعید آل مکتوم علاوه برجاذبه های معماری، جاذبه های دیگری نیز دارد. دو بال خانه به گالری عکس های شهر دبی تبدیل شده است. که در یکی از آنها عکس هایی از قرن بیستم دبی و در دیگری عکس هایی که در سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ گرفته شده اند. این عکس ها روزهایی را به یاد می آورند که دبی درحال تبدیل شدن به منطقه ای صنعتی و تجاری بوده است. عکس‌های قدیم دبی و حاکمان آن، اسناد تاریخی، پول‌های رایج در زمان‌های نه‌ چندان دور و مجموعه‌های تمبر از دیگر دیدنی‌های این موزه می‌باشند. همچنین خانهٔ «شیخ عبید بن ثانی» وزیر شیخ سعید آل مکتوم نیز در این منطقه قرار گرفته که بازسازی آن به پایان رسیده است و به زودی به موزه تبدیل خواهد شد.

ساعات بازدید از این خانه در روزهای شنبه تا پنجشنبه از ساعت ۸:۰۰ صبح تا ۸:۳۰ شب و در روزهای جمعه از ساعت ۳:۰۰ بهد از ظهر تا ۹:۳۰ شب می باشد.

قیمت بلیط ورودی برای بازدید از این مکان تاریخی برای بزرگسالان ۳ درهم و برای کودکان ۱ درهم می باشد.

 تور دبی برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید

مسجد جمیرا (Jumeirah Mosque Dubai)

مسجد جمیرا (Jumeirah Mosque Dubai) یکی از جاذبهٔ های گردشگری و مکانهای دیدنی دبی است. «مسجد جمیرا» از زیباترین و معروفترین مسجدهای شهر دبی می‌باشد. این مسجد دارای یک گنبد زیبا به ارتفاع ۱۶ متر  و دو مناره به طول تقریبی ۴۰ متر  می‌باشد . تصویر این مسجد بعنوان سمبلی بر روی اسکناس های 500 درهمی چاپ شده است. در نماسازی این مسجد از سنگهای بسیار ممتاز به رنگ کرمی مایل به صورتی استفاده شده . این مسجد به ویژه در زمان غروب آفتاب و شب (به دلیل چراغانی و نورپردازی بسیار زیبای آن) بسیار دیدنی و جذاب است .

 تور دبی برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید

پارکی مینیاتوری از چین(china miniature world park)

پارکی مینیاتوری از چین(china miniature world park) در شهر شنزن چین ساخته‌شده است که به «چین باشکوه» شهرت دارد. در این پارک بیشتر جاذبه ها و بناهای مهم کشور چین در ابعادی کوچک‌تر ساخته‌شده و به معرض نمایش درآمده‌اند. از بناهایید که به‌صورت مینیاتوری در این پارک به نمایش درآمده‌اند می‌توان شهر ممنوعه، سربازان گلی، کاخ تبت پوتالا، کوهستان هوانگشان، جنگل سنگی یونان و دیوار چین را نام برد. این پارک بیش از سیصد هزار مترمربع مساحت دارد و با فضای سبز و درختانی زیبا آراسته‌شده است.

تور چین برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید

تاج محل آگرا ( Taj Mahal)

تاج‌محل (به هندی: तIज महल، به اردو: تاج محال) آرامگاه زیبا و باشکوهی است که در نزدیکی شهر "اگرا" و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب دهلی نو پایتخت هند واقع شده ‌است. این بنا به دستور شاه جهان، پنجمین امپراتور گورکانی هند به منظور یادبود همسر ایرانی محبوبش "ممتاز محل" ساخته شد و از این رو این بنا را نماد وفا و عشق ابدی می دانند.
ممتاز محل در هنگام تولد چهاردهمین فرزندش در سال ۱۶۳۲ میلادی جان باخت. ملکه ممتاز محل، در هنگام مرگ از شوهرش خواست که پس از او، با زن دیگری ازدواج نکند و برای او مقبره ‌ایی بسازد که یادش جاوید بماند. آن دو در سال ۱۶۱۲ با یکدیگر ازدواج کردند و ثمره ۱۸ سال زندگی مشترکشان، ۱۴ فرزند بود. هنگامی ‌که ممتاز محل درگذشت، امپراتور داغدیده طراحان، مهندسان و استادکاران را از هند، ایران و آسیای مرکزی گرد آورد تا آرامگاهی را بسازند که آخرین دستاورد معماری مغولان اعظم گردید. در آرامگاه تاج محل جملگی سنت های معماری آسیای مرکزی، ایران و هند به طور هماهنگ و موزون تلفیق یافته و بیشترین تأکید بر تناسبات هندسی عمارت شده است. این اثر دارای پیشینه های چندی از آرامگاه همایون بوده است. وی که دومین امپراتور گورکانی هند بود به ایران تبعید شد. او در بازگشت به هند، گروهی از هنرمندان ایرانی را با خود به همراه برد. در ساخت این عمارت 20 هزار هنرمند و معمار از نقاط مختلف آسیا به‌خصوص ایران، شبه قاره هند، آسیای میانه و آناتولی شرکت داشته ‌اند. گفته شده پس از ساخت شاه جهان دستور به سر به نیستی سازندگان آن داده تا عمارتی مشابه به آن هیچ گاه در حهان ساخته نشود.
آغاز ساخت تاج‌ محل سال ۱۶۳۲م (۱۰۴۲ ش) بوده و در سال ۱۶۴۷م (۱۰۵۷ ش) تکمیل شده است.
در این مجموعه، حرکت شخص از دنیوی‌ترین نماد (بازار) آغاز می‌شود و به اخروی ترین نماد مجموعه (مزار) منتهی می‌شود. در این بین، میدان جلوخان فضایی رابط و برزخ گونه بین بازار و مزار (دنیا و آخرت) است. حضور مزار در باغ را نیز می‌توان استعاره‌ای از حضور انسان در بهشت دانست. توجه به اصول تقارن، مرکزیت و ریتم نیز از دیگر ویژگی های این مجموعه است که آن را این چنین ارزشمند ساخته است.
احمد لاهوری و برادرش استاد حمید لاهوری (سده یازدهم هجری) سرمعماران ایرانی سازنده ی تاج محل در هندوستان بوده‌اند. در برخی متون نیز از عیسی خان شیرازی و امانت خان شیرازی طغرانویس، که هر دو ایرانی بوده ‌اند نام برده شده ‌است، که گویا خوشنویسی کتیبه ‌های در و دیوارهای تاج‌ محل به امانت خان واگذار شده ‌بوده‌.
تاج محل نماد وفا و عشق ابدی
تاج محل بنایی مجلل و سمبل عشقی ابدیست که سه قرن و نیم از عمر آن می‌گذرد. خلوص و پایبندی به عشقی رومانتیک، از دوران بسیار دور همچون «لیلی و مجنون»، «رومئو و ژولیت» و یا «بخت‌النصر» که باغ‌های معلق بابل، یکی از عجایب هفتگانه را به نشان وفاداری برای همسرش ساخت، تاج محل نیز یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیاست.
تاج محل آرامگاه "ارجمند بانو بیگم" ملقب به ممتاز محل همسر محبوب "شاه‌جهان" پنجمین پادشاه گورکانی یا مغولی هند بود. این بنا به دستور شاه‌ جهان برای نشان دادن عمق علاقه و عشق خود به ممتاز محل ساخته شده است. داستان بنای این مجموعه عمارات مجلل که در وسط آن گنبد تاج محل چون نگینی می‌ درخشد، بر ارزش تاریخی این شاهکار هنری افزوده است. تاج محل، در واقع، باشکوه‌ترین هدیه ی یک شاه به همسر از دست رفته ‌اش است و پایه ‌های آن بر عشق وافر شاه ‌جهان گورکانی به ممتاز محل ایرانی تبار استوار است. شاید اگر در سال ١۶٠٧ میلادی "شاهزاده خرم" که بعدا با نام "شاه جهان" شناخته شد، "ارجمند بانو بیگم" را، که بعدا به "ممتازمحل" ملقب شد، نمی‌دید، امروز از تاج محل خبری نبود.
ارجمند بانو دختر یکی از اشراف ایرانی با نام "عبدالحسن آصف خان" و متولد شهر "آگرای" هند بود. خواهر آصف خان یا عمه ارجمند بانو، نور جهان همسر محبوب و پرنفوذ جهانگیر شاه، پدر شاهزاده خرم بود. نور جهان همراه برادرش آصف خان در سیاست و دولتداری نقش بارزی داشت.
شاهزاده خرم که در آتش عشق ارجمند بانو می سوخت، بنا به ضوابط سلطنتی با دو زن دیگر ازدواج کرد که اولی از بستگان دربار صفوی ایران بود. خرم پس از پنج سال انتظار به وصلت ارجمند بانو رسید.
او پس از مراسم عروسی اعلام کرد که عروس تازه از سایر زنان دربار برتر و "ممتازمحل" است. از آن به بعد ارجمند بانو با همین نام و پسوند "بیگم" خطاب می‌ شد. به نوشته یک تاریخ‌ نگار دربار گورکانی هند که با نام "قزوینی" از او یاد می‌شود، پیوند شاهزاده با دو همسر دیگرش تنها حکم زناشویی معمولی را داشت و "خرم" هیچ زن دیگری را شایسته ی آن محبت و شیفتگی که نثار ممتاز محل می‌کرد، نمی‌دانست. سال ١۶٢٨ شاهزاده خرم بر تخت طاووس هند نشست و به "شاه‌جهان" ملقب شد. ممتاز محل نمی‌خواست به مانند عمه ی قدرتمندش در امور اداری و سیاسی دستی داشته باشد. در عوض فهرست نام‌ های زنان بیوه و کودکان یتیم را ترتیب می‌داد و از شوهرش می‌خواست که به نیازهای آنها رسیدگی کند و برای خانواده‌ های بینوا نفقه تعیین می ‌کرد. او نیز مانند شاه ‌جهان به هنر معماری علاقه داشت و در ساماندهی یک باغ کرانه رود "یامونا" در شهر آگرا، جایی که سرانجام محل آخرت او شد، نقش داشت.

شاه جهان و ممتازمحل در سال ۱۶۱۲ ازدواج کردند و ۱۸ سال با یکدیگر زندگی کردند و ثمره این ازدواج ۱۴ فرزند بود که هفت تن زنده ماندند و بزرگ شدند. ممتاز محل در ۱۶۳۱ میلادی در هنگام تولد چهاردهمین فرزندش جان باخت.
در یکی از حمله ‌های جنگی، شاه جهان ممتاز محل را همراه برده بود. او باردار و در ماه‌ های آخر بارداری بود. این نوزاد چهاردهمین فرزندی بود که ممتازمحل به‌ دنیا آورد و دختر بود که نامش را «گوهره‌بیگم» گذاشتند. اما ممتازمحل در اثر وضع حمل جان باخت و هنگام درگذشت، ۳۹ سال بیشتر نداشت. او از شوهرش درخواست کرد که پس از وی زنی نگیرد و برای او آرامگاهی بسازد که از طریق آن نام وی جاوید بماند.
مرگ ناگهانی "ممتاز محل" پادشاه را دچار غم و اندوه ساخت. شاه داغدیده پس از تفکر و تدبر بنا به وصیت او تصمیم گرفت بنائی بر مزار محبوبش بسازد تا شاهدی بر عشقش باشد، از این رو طراحان، مهندسان و استادکاران را از گوشه و کنار دنیا گرد آورد تا آرامگاهی را بسازند که آخرین دستاورد معماری گورکانی گردد.
به نوشته تاریخ ‌نگاران، شاه‌جهان در پی درگذشت محبوب ‌ترین همراه زندگی‌ اش خلعت شاهانه ‌اش را به عبای سفید عوض کرد و یک سال سوگوار بود. شاهی که قبلا برای توسعه ی دامنه ی سلطنتش خون فراوانی ریخته بود، گوشه نشین شد و برای مدتی دخترش "جهان ‌آرا" به امور دولتداری پرداخت. روایت حاکی است که موهای سیاه شاه جهان طی یکی دو ماه سوگواری سفید شد.
شاه‌جهان پس از آنکه کمی از فشار این غمرهایی یافت، در اجرای وصیت ممتاز محل بهترین معماران و خوشنویسان را از سراسر هند و بیرون از آن فرا خواند تا بنای یادبود محبوب از دست رفته ‌اش را در شهر آگرا، پایتخت امپراتوری گورکانی، بسازند. تاریخ نگاران آن دوران، از این بنای یادبود با نام "روضه ممتاز محل" یاد کرده ‌اند و برخی بر این نظرند که "تاج محل" مخفف "ممتاز محل" است. "پیتر ماندی"، جهانگرد اروپایی سده ١٧ میلادی نیز در نوشته‌هایش از "تاجِ محل، ملکه دربار گورکانی" نام می‌برد.
خود شاه‌جهان هم که سال ‌ها بعد، به دست پسرش "اورنگ‌زیب" شکست خورد و مدتی در زندان "قلعه سرخ" یا "لال قلعه" به سر برد، پس از درگذشت کنار ممتاز محل زیر گنبد تاج محل به خاک سپرده شده است.
تاج محل از سال ۱۹۸۳ جزو میراث جهانی یونسکو درآمده و در نظر سنجی بزرگ جهانی در سال ۲۰۰۷ میلادی که در ۸ ژوئیه همان سال نتیجه ی آن اعلام گردید این بنا در شمار یکی از عجایب هفتگانه جهان در دوران حاضر شناخته شد.

تورهندوستان برای اطلاعات بیشترکلیک کنید